|
Towarzystwo Chrystusowe Towarzystwo Chrystusowe dla Poloni Zagranicznej sluzy Bogu i Polakom na calym swiecie. Zrodzone z mysli i doswiadczenia osobistego kard. Augusta Hlonda w 1932 r. przeszlo przez trudny okres wojenny. Juz pod koniec wojny pierwsi chrystusowcy podjeli prace wsród rodaków zeslanych na przymusowe roboty. Po wojnie podjelismy pionierska prace na Pomorzu Szczecinskim, odprawiajac pierwsze Msze, nazywajac ulice i sluzac rada i pomoca przybyszom na te tereny. Od konca lat 50-tych mozliwe staly sie wyjazdy do Polonii Zachodu, od 1989 r. do Polaków na Wschodzie. Bracia zakonni uczestnicza w poslannictwie Towarzystwa poprzez wiernosc slubom i róznorakie prace na rzecz misji. Klerycy - wszechstronnie przygotowuja sie do przyszlej pracy. Dzis Towarzystwo przedstawia sie nastepujaco: 390 kaplanów i 35 braci obejmuje swoja dzialalnoscia 200 placówek na calym swiecie; w Wyzszym Seminarium Duchownym TChr studiuje 53 kleryków przygotowujacych sie do pracy polonijnej. W Polsce na 36 placówkach pracuje 168 kaplanów i 33 braci zakonnych. Poszczególne prowincje obejmuja swoim duszpasterstwem Polonie w nastepujacych krajach: Prowincja Angielska - W. Brytania, RPA, Islandia, Prowincja Australijska - Australia, Nowa Zelandia, Prowincja Francuska - Francja, Hiszpania, Prowincja Niemiecka - Niemcy, Holandia, Wlochy, Prowincja pln. amerykanska - USA, Kanada, Prowincja pld. Amerykanska - Brazylia, Argentyna, Urugwaj, Delegatura do spraw Wschodu - Bialorus, Kazachstan, Ukraina, Wegry. Ks. Kard. August Hlond wybral na organizatora i twórce zgromadzenia zakonnego dla emigrantów polskich ks. Ignacego Posadzego (1898 - 1984), kaplana poznanskiego, doskonale zorientowanego w sprawach emigracyjnych z racji swych studiów, licznych wyjazdów do skupisk polonijnych i wizytacji zagranicznych, a takze osobistego zainteresowania. Podjal sie on tego zadania i idee Zalozyciela wcielal w zycie.
|
|
|
Zgromadzenie Sióstr Misjonarek Chrystusa
Króla mialo swój poczatek w inspiracji Kardynala Hlonda, Zalozyciela Towarzystwa Chrystusowego dla Polonii Zagranicznej. Mówil on: "Sprawa w tej chwili nie wydaje sie aktualna, ale warto te inspiracje poznac, by nimi w chwili Bozej pokierowac". Na innym miejscu stwierdzil: "Siostry moga piekna role odegrac jako pomoc w pracy duszpasterskiej Chrystusowców". Inspiracje Kardynala Hlonda zachowal w swoim sercu Ksiadz Ignacy Posadzy i uwazal za obowiazek, by je zrealizowac. Kiedy otrzymal aprobate Kapituly Towarzystwa Chrystusowego na zalozenie zenskiego zgromadzenia, zachecony przez Ksiedza Arcybiskupa Baraniaka, przystapil do dziela. Pod koniec roku 1958 przyjal pierwsze kandydatki i umiescil je u Sióstr Salezjanek, gdzie uczestniczyly w kursie katechetycznym. Sam Ojciec sprawowal nad nimi duchowa opieke. Jednoczesnie kontaktowal sie z Przelozona Generalna Zgromadzenia Sióstr Felicjanek, gdyz siostry tego Zgromadzenia pracowaly wsród Polonii w USA. Zarzad Generalny Sióstr zgodzil sie afiliowac nowy instytut do swego Zgromadzenia w charakterze odrebnej prowincji. W 1959 r. zglaszaly sie nowe kandydatki do przeznaczonego na ten cel domu - dworku w Morasku pod Poznaniem. W lipcu tegoz roku Ojciec Ignacy przyjal pierwsze aspirantki do postulatu. Ksiadz Arcybiskup Antoni Baraniak erygowal nowe Zgromadzenie dnia 21 listopada 1959 roku, erygowal tez dom glówny Zgromadzenia i dom nowicjatu oraz zamianowal Przelozona Generalna. Ustawy zatwierdzil 8 grudnia tego samego roku. W rok pózniej siostry zlozyly pierwsze sluby. W 1961 r. powstala pierwsza placówka sióstr w Szczecinie. W najblizszym 10-leciu powstaly nastepne dwie na Pomorzu Zachodnim. Historycznym wydarzeniem byl wyjazd 3 pierwszych misjonarek za ocean, do Kalifornii, w lipcu 1978 roku, gdzie siostry otoczyly opieka starszych Polaków w Domu Seniora "Szarotka". Nastepne dwie siostry wyjechaly do Anglii w 1981 roku. Z biegiem lat powstawaly kolejne placówki: w Kanadzie, Stanach Zjednoczonych, Niemczech, Australii, na Bialorusi, w Brazylii, we Wloszech i na Wegrzech. Obecnie 86 siostry pracuja wsród Polaków na emigracji na 31 placówkach |
<< powrót